موسسه فرهنگی - هنری عرشیان کویر

  • امروز یکشنبه 28 آبان 1396
  •  
     
     
     
     
     
    محل کنونی شما:
     
     

    آخرین مطالب

     
     
     
     

    ماه محرم ماه عزا و ماتم

    وَ قَالَ الرِّضَا صلوات الله علیه: «إِنَّ الْمُحَرَّمَ شَهْرٌ كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يُحَرِّمُونَ الْقِتَالَ فِيهِ فَاْسْتُحِلَّتْ فِيهِ دِمَاؤُنَا وَ هُتِكَتْ فِيهِ حُرْمَتُنَا وَ سُبِيَ فِيهِ ذَرَارِينَا وَ نِسَاؤُنَا وَ أُضْرِمَتِ النِّيرَانُ فِي مَضَارِبِنَا وَ انْتُهِبَ مَا فِيهَا مِنْ ثِقْلِهَا وَ لَمْ تُدَعْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و آله حُرْمَةٌ فِي أَمْرِنَا إِنَّ يَوْمَ قَتْلِ الْحُسَيْنِ صلوات الله علیه أَقْرَحَ جُفُونَنَا وَ أَسْبَلَ دُمُوعَنَا وَ أَذَلَّ عَزِيزَنَا أَرْضُ كَرْبَلَاءَ أَوْرَثَتْنَا الْكَرْبَ وَ الْبَلَاءَ إِلَى يَوْمِ الِانْقِضَاءِ فَعَلَى مِثْلِ الْحُسَيْنِ فَلْيَبْكِ الْبَاكُونَ فَإِنَّ الْبُكَاءَ عَلَيْهِ يَحُطُّ الذُّنُوبَ الْعِظَامَ ثُمَّ قَالَ صلوات الله علیه كَانَ أَبِي صلوات الله علیه إِذَا دَخَلَ شَهْرُ الْمُحَرَّمِ لَا يُرَى ضَاحِكاً وَ كَانَتِ الْكَآبَةُ تَغْلِبُ عَلَيْهِ حَتَّى تَمْضِيَ مِنْهُ عَشْرَةُ أَيَّامٍ فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الْعَاشِرِ كَانَ ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ مُصِيبَتِهِ وَ حُزْنِهِ وَ بُكَائِهِ وَ يَقُولُ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي قُتِلَ فِيهِ الْحُسَيْنُ صلوات الله علیه».‏ 1

    امام رضا (صلوات الله علیه) فرموده است: محرم ماهى است كه مردم دوره جاهلى جنگ و خون ريزى در آن را حرام مى ‏دانستند ولى ريختن خون هاى ما در آن ماه روا دانسته شد و حرمت ما در آن دريده شد و كودكان و زنان ما در آن اسير شدند و خيمه‏ هاى ما را آتش زدند و هر چه در آن بود غارت كردند و در كار ما رعايت هيچ حرمتى‏ براى رسول خدا صورت نگرفت. همانا روز شهادت حسين (صلوات الله علیه) پلك هاى چشم ما را مجروح و اشك ما را روان كرد و عزيز ما را خوار و زبون ساخت. اى سرزمين كربلا! تو تا روز رستاخيز ما را گرفتار اندوه و بلا كردى. آرى، بايد به كسى چون حسين (صلوات الله علیه) گريه ‏كنندگان گريه كنند، كه گريستن بر او گناهان بزرگ را فرو مى ‏ريزد، و سپس فرمود: چون هلال محرم آشكار مى ‏شد، پدرم هرگز متبسم و با لبخند ديده نمى ‏شد و اندوهش افزون مى‏ شد و چون روز دهم آن ماه فرا مى‏رسيد، آن روز روز غم و سوگ و گريستن او بود و آن همان روزى است كه امام حسين صلوات الله علیه در آن شهيد شدند.

     

     

    عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و آله: «إِنَّ فِي الْمُحَرَّمِ لَيْلَةً وَ هِيَ أَوَّلُ لَيْلَةٍ مِنْهُ مَنْ صَلَّى فِيهَا رَكْعَتَيْنِ يَقْرَأُ فِيهَا سُورَةَ الْحَمْدِ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ إِحْدَى عَشْرَةَ مَرَّةً وَ صَامَ صَبِيحَتَهَا وَ هُوَ أَوَّلُ يَوْمٍ مِنَ السَّنَةِ فَهُوَ كَمَنْ يَدُومُ عَلَى الْخَيْرِ سَنَتَهُ وَ لَا يَزَالُ مَحْفُوظاً مِنَ السَّنَةِ إِلَى قَابِلٍ فَإِنْ مَاتَ قَبْلَ ذَلِكَ صَارَ إِلَى الْجَنَّة». 2

    حضرت رسول صلی الله علیه و آله فرمودند: همانا در محرم شبی است و آن اولین شب از محرم می باشد. هر کس در آن شب دو رکعت نماز بخواند و در آن دو رکعت بعد از خواندن سوره فاتحه سوره توحید را 11 بار بخواند  و صبح آن روز را هم روزه بگیرد آن روز اولین روز از سال (قمری) است، مانند کسی است که بر انجام کار خیر یک سال مداومت دارد و تا سال بعد از بلاها در امان خواهد بود و اگر در بین آن سال از دنیا برود بهشتی خواهد شد.

     

     

    فِي الْفَقِيهِ‏ «فِي أَوَّلِ يَوْمٍ مِنَ الْمُحَرَّمِ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَمَنْ صَامَ ذَلِكَ الْيَوْمَ اسْتَجَابَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ كَمَا اسْتَجَابَ لِزَكَرِيَّا ع».‏ 3

    در کتاب فقیه آمده است که در اولین روز از محرم زکریا دعا کرد ( و دعایش مستجاب گشت) پس هر کس آن روز را روزه بگیرد همانگونه که خداوند برای زکریا مستجاب نمود برای او هم دعایش را مستجاب می فرماید.

    .................

    1) روضة الواعظين و بصيرة المتعظين (ط - القديمة) ؛ ج‏1 ؛ ص169

    2) بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏95 ؛ ص333

    3) بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏95 ؛ ص333

     

    افزودن نظر






    کد امنیتی
    بازنشانی

    قدرت گرفته از جی‌کامنت فارسی ، ترجمه و بازنویسی : سی‌ام‌اس فارسی